Senén Barro Ameneiro, reitor en funcións da Universidade de Santiago e candidato a renovar o cargo
"Fixemos un proxecto moi ambicioso e moi realista"

 Tras catro anos á fronte da institución académica, Senén Barro Ameneiro volve presentarse aos comicios cun programa no que asegura que o Espacio Europeo de Educación Superior e o da Investigación, así como a Universidade das persoas e a da sociedade son os retos fundamentais.

      
¿Que lle quedou por facer na Universidade de Santiago no periodo que agora remata?       
Do que era realmente máis relevante penso que todas as cousas son mellorables e sempre se pode facer un pouco máis. Pero, tendo en conta que nos atopamos cunha situación económica moi difícil e non prevista e que o programa de goberno foi o programa electoral máis as circunstancias económicas que tivemos que resolver, pois eu estou moi satisfeito do traballo que se fixo.
¿O plan de saneamento económico da universidade está a saír segundo o previsto?       
Si, é un plan de equilibrio económico financiero que por lei hai que facer e que ten como obxectivo acabar neste ano 2006 cunhos orzamentos equilibrados en ingresos e gastos. E así vai a ser. Por certo, serán os primeiros equilibados en bastantes anos, despois dun proceso moi significativo de reconducción da situación económica. Conseguímolo tamén con sacrificios, recortando o gasto e con limitacións. Pero, no relevante, logrouse o que era realmente significativo, como, por exemplo, a estabilización da plantilla de profesorado.       
¿Cales son as grandes cifras que avalan ese boa evolución?       
Cando elaboramos o orzamento do 2003, fíxose cun recurso ao endebedamento de 9,5 millóns de euros. E dicir, tivemos que facer uns orzamentos que para poder ter o nivel de compromiso de gasto para manter a universidade operativa, ademais dos ingresos cos que iamos contar, tivemos que asumir dito endebedamento. A partir de aí, elaboramos o plan de equilibro económico e financiero, que contemplou a autorización a un endebedamento de 13,56 millóns de euros no 2004 de forma directa. No 2004, se non tiveramos a autorización dentro dun plan aprobado polo ministerio e co acordo da Xunta, esta universidade debía recortar nese ano os seus gastos en 13,56 millóns de euros. Esa é unha cantidade inmensa que suporía un recorte traumático para a institución. No ano 2005, esa cantidade redúcese a 6,6 millóns, co que xa somos capaces de facer uns orzamentos incluso algo expansivos no nivel de gasto. E no 2006, como estaba previsto, xa se cerra.       
En tres anos resolveuse a situación...       
Do 2004 ao 2006, facendo unha evolución expansiva e necesaria no nivel de gasto fomos capaces de enxugar esa diferencia de 2.400 millóns de pesetas       
¿En que medida se resentiu a marcha da universidade?       
Falamos non de que non evolucionaran os ingresos ao ritmo adecuado, senón dunha situación cada vez máis acusada de desequilibrio entre ingresos e gastos a que lle demos a volta. Eso nótase en todo. Como digo, houbo recortes significativos en algunas parcelas ou non houbo a inversión que era necesaria para acometer certas iniciativas. A través dos novos recursos suplementarios que negociamos coa Adminitración autonómica, no máis relevante, como o proceso de estabilización e incluso de promoción plantilla, que era un lema do noso programa electoral, pasamos moitos apuros pero saímos adiante. Pero, ademais, nestes catro anos, máis de 35 millóns de euros foron captados con recursos externos. Eso permitiu una expansión significativa.       

Financiación       
¿Será necesario modificar o novo plan de financiamento do Sistema Universitario Galego?
Non penso que sexa necesario facer un plan novo. Ata o ano 2010 temos un plan negociado que na súa armazón muda completamente o plan anterior. No último contémplase partidas de axudas á investigación, partidas de contrato programa para apostar pola calidade..., en definitiva, non necesita reforma antes do 2010. O que si precisa é un compromiso de cantidades maiores nalgún deses ámbitos. Por exemplo, no apartado de I+D o no que ten que ver co Espacio Europeo de Educación Superior. Precisamente, na redacción do novo plan, no seu limiar, hai un parágrafo que fai incidencia na necesidade de avaliar as posibles necesidades dunha maior inversión nese terreo. Esas necesidades terán que ser atendidas pero teñen acubillo perfectamente dentro do plan.       
¿Nesa carreira cara a adaptación ao Espacio Europeo de Educación Superior, en que situación se atopa a Universidade de Santiago?       
Creo que todas as universidades, no seu conxunto, están rezagadas, porque, entre outras cousas, para avanzar nese proceso de forma decidida necesitamos que previamente as Administracións vaian poñendo o marco onde esa integración se poida dar. E aí hai unha demora moi grande desde o punto de vista normativo e de análise da necesaria inversión económica suplementaria. Pero a Universidade de Santigo non estuvo cos brazos cruzados estos anos.        Apoios       
Presentase as elección cun respaldo que inclúe sectores integrados que nas pasadas eleccións defendían posicións diferentes, ¿que supón eso para vostede?       
Sobre todo supón o éxito dun obxectivo longamente buscado. Nos dous últimos anos déronse pasos por todas as partes, pero está claro que me correspondía a min iniciar o proceso de achegamento co que era o grupo de Universidade Aberta, co que sempre se estuvo confrontando durante as dúas últimas décadas. O diálogo, clave no meu programa electoral, permitiu levar ao éxito este obxectivo. E o éxito é concurrir a estas eleccións con unha candidatura, que teño a honra de encabezar, que conta apoio das tres plataformas universitarias.       

Programa       
¿Cómo será o programa?       
Nós fixemos un programa moi detallado, moi ambicioso pero ao mesmo tempo moi realista. E así creo que o vai ver a comunicade universitaria, ou polo menos aqueles que pensaron que esta unión de plataformas en torno a unha única candidatura dificilmente podería callar nun programa electoral visto como un documento de compromiso de equipo e non como agregación de aportación de compartimentos estancos. O noso será un programa madurado en todos os seus detalles, con moitos compromisos en todas a parcelas.       
¿Cales serán as liñas básicas?       
Europa é o gran reto, pero non só no ámbito docente, senón tamén no investigador. Por tanto, estamos a falar do Espacio Europeo de Educación Superior e tamén do Espacio Europeo de Investigación. Como universidade investigadora que somos, queremos ser un referente dentro das universidades investigadoras. Hai outro bloque que é a Universidade das persoas, enormemente importante. Hai numerosas accións nese campo e moitas teñen que ver coa calidade de vida nos campus, e coa conciliación da vida persoal e familiar coa laboral, coa vixiancia da saúda e, en definitiva, con que as persoas poidan desenvolver do xeito máis doado posible a súa actividade. O cuarto gran eixo, polo que veño apostando de forma clara, e a Universidade na sociedade, como intrumento esencial no seu desenvolvemento.Todo o que é importante e lle preocupa á sociedade ten que ser importante e unha preocupación para a universidade.