Henrique Alvarellos, editor
"Agora Fraga está máis tranquilo"

 Herdou do seu pai as guedellas e a defensa da cultura galega, pero tamén a editorial que leva o apelido familiar. Con 37 anos, Henrique Alvarellos -¡ollo, con hache!- conseguiu convencer a Fraga para edita-lo último volume das súas memorias. E todo empezou cunha carta
      
Chámase Henrique e escribe o seu nome con hache. ¿Cáusalle moitos problemas poñer esta letra diante?       
Non, ningún. A algún hai que explicarlle a etimoloxía do nome, que vén do xermano. Henrique significa casa rica, rich home. Coa hache, sería a forma máis purista e máis achegada á súa orixe etimolóxica. En castelán, perdeu o hache porque esta letra convertiuse en muda a partir do século XVI.       
¿E fai vostede honor ó seu nome, é dicir, procede de casa rica tamén?       
Se se entende por rico que un é optimista ante a vida, si.       
Unha das primeiras cousas que se ve ó entrar na súa páxina web é un selo no que afirma o compromiso de loitar pola cultura galega desde 1977. ¿Foi esta a herdanza máis importante que lle deixou seu pai?       
Si, esa foi a mensaxe de meu pai e a editorial está sacando libros de historia, cultura ou gastronomía galegas.       
Outra cousa que tamén herdou do seu pai foron as melenas. ¿Fixo votos algunha vez por corta-lo pelo?       
Téñoo longo desde que deixaron de mandarme cortalo. Prefiro telo así, ó meu aire, mentras que non colla un volume excesivo pero, polo de agora, non teño nos meus plans raparme. Moitas xeracións de lucenses aprenderon a escribir a máquina con seu pai. ¿Cando lle puxo a primeira máquina de escribir entre as mans?       
Miña irmá era máis aplicada ca min e ós cinco ou seis anos xa sabía escribir a máqui na. Tanto eu como ela pasaba mos tódalas tardes na academia, en contacto coa mecanografía e coa cultura.       
Vén de marcarlle un gol a outras editoras máis grandes coa publicación da autobiografía de Fraga. ¿Que tivo que facer para convencer ó ex presidente de quedarse con vostede?       
O pasado mes de outubro escribínlle unha carta na que poñía a editorial á súa disposición para publica-la súa auto biografía. Os catro meses chamoume e aí está o libro.       
¿Foi un contrato blindado contra a competencia?       
Non, porque son as súas memorias e non vai escribir outras. Este é o terceiro e último tomo. Xa ten óutros dous tomos publicados.       
Se escribe tan rápido como fala, sería bastante difícil entendelo...       
Agora Fraga está máis tranquilo e mesmo lle adica as memorias á súa familia por "so portar" a súa biografía, di el. Agora fala e anda máis pausado. Serán os anos...       
¿Ten calculado xa os libros sobre Fraga que se comprarán só por compromiso?       
Sacamos unha edición de 5.000 exemplares nun mes que levamos de venda. Máis que por compromiso haberá xente que o compre por ser un testamento vital dos últimos dezaseis anos en Galicia. Porque o que é certo é que ninguén o comprará para ensinarllo a el, ¡anque só lean dez das 400 páxinas que ten o libro en total!       
Test       
-Unha biografía: A miña.       
-¿Xa pensa escribila? Teño 37 anos, pero aínda teño gañas de facer moitas cousas.       
-Un personaxe: Xesucristo. ¿E moi católico? Son espiritual, creo nunha vida futura. Polo demais, son hete rodoxo desde o punto de vista relixioso.       
-Un sabor: O da cervexa fría.       
-¿'Estrella Galicia'?: Por suposto, se fora andaluz pediría unha Cruzcampo.       
-Un son: Pop, desde Sinatra ata Presley.       
-Unha sensación: Correr. De novo fun atleta e agora corro tres días á semana. En Santiago, vou ó monte Pedroso e en Lugo, ó Segade ou ó parque do Miño.       
-Unha tarefa doméstica: Rega-las plantas.       
-Unha hora do día: As oito menos cuarto da mañá, cando esperta o meu fillo.       
-Un mal trago: Atoparse con xente desagradable.       
-¿Existe? Si, hai moita no mundo profesional.