XA FAI TEMPO, PERO TODO SIGUE O MESMO

Atopabámonos na capital do reino, un moi boa amigo, que xa finou, e máis eu, por mor de asuntos de cuestións pesqueiras. Cando rematou o que iamos arranxar, no momento de esperar a saída do tren, paseabamos polo andén, cando a min ocorréuseme preguntarlle, quén andaban co contrabando do tabaco no seu pobo. E respondeume que, lle preguntara quen non andaban, pois seríalle máis fácil responderme.

Hoxe gustaríame preguntar a algún político, dende o máis pequeno posto que ocupa, ata o máis alto, inda que sei que ten que habelos honrados e decentes, dentro da corrupción na política de hoxe, por qué queren estar en postos e tamén nos do propio partido, pero nos que mandan. Pois non coido que teña que facer o daquel filósofo Dióxenes, chamado o "Cínico", que andaba cun candil buscando un home. Eu andaría coa luz do sol, e buscaría mil homes honrados, decentes e pudientes económicamente (dos corenta e tantos millóns que somos), que foran capaces de entrar a política deste país, onde abundan os "mangantes", onde a corrupción nos bandos que teñan poder, está a ollos visto, como se está descubrindo en toda a pel de touro, para limpala dunha "puñetera" vez. Xa que aparecen polos catro puntos cardinais, ladróns, prevaricadores, falsificadores de documentos, sobornos, blanqueadores de cartos, aproveitados de subvencións raras, etc. etc. Personaxes que surxen na política, dun nivel, dunha catadura e calaña, que cada día nos deixan abraiados cando nos enteramos polos medios de comunicación.

Gustaríame atopar eses mil homes honrados, decentes, traballadores, ca súa vida arranxada, e con gañas de servir os demais, e quixeran encargarse de limpar e gobernar esta España, que fai auga polos costados e pola popa, máis, sería o "milagro" coma o do pan e os peixes. Pero estes "merlos brancos" xa teñen a súas ocupacións que non queren deixar, e algún que pensa así como eu digo, ten que irse, pois os "tiburóns" que o rodean, o ver que non e da familia dos "escualos" fan o posible para que se vaia. Cómo todos sabemos de algúns casos! Pero sempre a todos niveis, están os de sempre prestos a responder, dende o limpa chaquetas, achanza lombos e baixa testas, pelotas maiores e menores, mans largas, etc., son os que sempre están na liña de saída; e son os que se queixan dos sacrificios que fan, e todo o que eles traballan polos demais cidadáns (non por eles). E cando os deixan fora, primeiro falan mal dos seus antigos xefes e compañeiros de correrías, e despois organizan algo para poder colocarse eles de novo. E os que non estiveron no poder, ou non chegaron a estar onde está, falan e falan ata que chegan, para facer o mesmo ou peor que os que criticaban. Todos queren o mellor para o cidadán e non para eles, xa se ve, dende os postos de concelleiros e deputados ata os máis altos, en Autonomías, Cámaras, ou Europa. Sempre polo ben dos demais, nunca polo deles. Fariseos! Ónde andaran eses mil homes? Qué utopía!

Así, deixaríanse fora a estes traballadores polos cidadáns, que sempre queren estar no meollo e queixándose dos sacrificios que fan. Ou sexa, queren estar na procesión e repicando. Fixémonos que sempre son os mesmos os que quedaron fora e queren recuncar. Por algo será, que queiran estar sempre con un posto? Así nos vai...!

06//02/12