Nós os tolemaicos

Teño dúbidas de se a meirande parte dos políticos cren as frases que din nos seus mitins e comparecencias. Agardemos que non, que todo sexa parte dun plan por facerse co ansiado e larpeiro voto, para perpetuarse no larpeiro e ansiado poder. Porque, de non ser así, deberíamos preocuparnos por estar rexidos por persoas coas facultades mentais mirradas. Esta reflexión xorde tras testemuñar o "resultado" das votacións para a presidencia da Deputación de Ourense no que Baltar II perpetuará unha dinastía que parece estenderse, salvando as distancias, coma a dos Tolomeos en Alexanddría, e na que se dixeron e se escoitaron frases que, de non ser cridas polos emisores (Baltar I e Baltar II) e polos exaltados receptores, nos levarían a unha sentencia que un día dixera o escritor británico afincado en Galicia, George E. Vault: O feito de que descoñezas o significado da palabra demagoxia non xustifica que incorras nela de xeito contumaz.

Outra hipótese sobre as sentencia pronunciadas por [algúns] políticos é que a persoa si coñeza o significado da palabra demagoxia pero non diga as verdades completamente, deixando para seu foro interior a segunda parte do que si se dixo en alta voz. Así o político demostra non ter perturbadas súas facultades mentais e non di completamente a verdade para acadar seus fins. Deste xeito: Baltar I dixit: altofalante ­ "Débovos todo o que son" (mentalmente: vós debédesme todos os favores que vos fixen). "...vanse ir convencidos de que aquí as cousas fanse como hai que facelas" (mentalmente: conminando aos meu compromisarios a devolverme todos os favores apoiando a Baltar II). "Por separado non somos nada" (mentalmente: claro, estamos presos na enorme e hábil rede de influencias e clientelismos tecidos por meu baltarismo dende o ocaso de Victorino). "Somos un partido de leais, de xente que non dubida e non sementa dúbidas..." (mentalmente: porque me debedes postos de traballo, axudas económicas e outros favores). "En Ourense pensamos o que dicimos e dicimos o que pensamos..." (mentalmente: sobre todo os favorecidos por min). Baltar II dixit: altofalante ­ "Ninguén pode poñer vetos á democracia" (mentalmente: democracia do PP de Ourense, enténdase). "Un partido unido onde haxa sitio para todos..." (mentalmente: menos para os defensores de Jiménez Morán). "Un exemplo de democracia interna" (mentalmente: na que os compromisarios votaron "libremente" sen poderse subtraer da cadea de favores).

Alguén dixo algunha vez que o ser humano na ausencia de tres comidas quentes diarias é quen de facer calquera cousa, ate de converterse en lobo. E, como idea, poderíamos substituír tres comidas por quentura, privilexios, avoengos, rendas, ou mesmo postos de traballo. E no caso de Ourense esta ansia por conservar un modo de vida e un nivel económico sen ter que coller as maletas e coñecer mundo por outras latitudes, fai que se conserve este grande exemplo de caciquismo indemne que ate quedou lexitimado polo presidente da Xunta. Abraiante.


02/02/10