Cultura contra o ataque das novas malas

Considero precisa a aparición e proliferación de publicacións dixitais e blogues que so difunden noticias boas pois, obviando que as noticias boas para uns poden ser malas para outros e viceversa, os xornais en particular e os medios en xeral tocaron fondo e teito nestes días, chegando ao fastío do aturable nas súas informacións (e teñamos en conta a moita información que se nos agocha ou é transmitida de xeito capcioso). A saber: Pederastia na igrexa que ao Ratzinger tanto lle custa admitir e desculpar e obrar ao respecto, de tal xeito que vostede non pode ter pensamentos nin desexos impuros pero algún deles xa se cobra en carne de efebo para deixar de sentilos. Mentres na catedral de Santiago se gastarán 15.000 euros en quitar as estadas do interior da catedral co gallo da visita papal, para que quede unha foto ben bonita. É que o fondo parece importar nada e a superficie moito. Que sería deles sen ornamentos e boatos?

Por outra banda, corrupción abafante nas illas pola lonxitude das mans de Matas, deixando de manifesto que as corruptelas neste país ocupan máis superficie do que nos poidamos imaxinar. Preferible é non pensalo. Pero o caso do Reino Unido nos avisa de que non é unha exclusividade nacional. Por outra beira agora si podemos afirmar que a crise zorrega, pero o presidente Zapatero achaca a debilidade ás quenllas internacionais que rodean nosa economía. Mentres, no lado escuro, a senrazón e a barbarie matan a persoas e persoas en nome da liberdade, ou Alá ou Shiva ou os cartos e o poder, ou todo. Tamén anoxan os falsos sentimentos de posesión que botan a tantas mulleres a morrer por violencia de xénero machista (de xénero machista).

Se suprimiramos da prensa estas perolas negras só nos quedarían as follas de cultura, as deportivas non porque o nivel competitivo de deporte calquera fai que as victorias duns sexan boas só para uns e, consecuentemente, malas para outros (os que perden). E con esa cultura quizais, sinxela e extensamente, asimilada, non encheríamos tantas páxinas de crónica negra e novas enzoufadas en cobizas, ansias materiais e desexos non reprimidos. A cultura non se consigue lendo os suplementos culturais de publicación ren, pero quen nos di se esa CULTURA non sería a solución dende o berce? Nese caso a solución só estaría nas nosas mans. A educación ceda imprimiría co tempo páxinas positivas nos xornais. A cultura é creación (creatividade); o que precisa este mundo.


30/03/10