A fartura

A fartura mal levada, lévanos a grandes vicios; dicía meu avó. Hoxe non faimos mais que queixarnos dos problemas que teñen os rapaces co as drogas, alcohol, as borracheras, o botellón, os comas etílicos, polos que pasan rapaces e rapazas cada vez mais novos. Pedimos os gobernantes que tomen medidas para parar esta desfeita, non da xuventude con cabeza que poida tomar un coñac, un viño, unha cervexa, un cubata, un whisky ou un ponche, pero si da nosa rapazada cada vez con menos anos que se queren sentir borrachos, nas festas ou nos fin semana neses botellóns ou macro botellóns, que todos vemos con desacordo pero non poñemos nada da nosa parte, para que non sexa así cada festa ou fin de sema.

Xa podía un de nos, cando eramos estudiantes emborracharse, pois dende os profesores a nosos pais, eramos reprendidos con unhas labazadas que non nos quedaban mais gañas de volver a facelo. Non quero decir con esto que foramos uns santos, e que non se bebera, pero non o desmadre de hoxe, con estes crios.

Pero como hoxe a sociedade esta feita por aqueles pais e avós que neutros tempos non tiñeron a sorte de ter fartura queren ahora que a teñen que os seus fillos non pasen o que eles pasaron, esto é o que sempre escoitas, e por elo conséntenlle todo os fillos ou netos a maioría, e cando outros pais queren reprendelos, os nenos o primeiro que fan, é decirle que os pais de seus amigos deixan saír o seus fillos, e que él, polo seu pai, e un dictador. Mais ahora con todas esas leis de dereitos do menor e protección dos mesmos, enchémonos de ver desgracias de mortes e veremos que esos nenos son carne de alcohólicos que os deixara tirados e sen emprego polos camiños.

Si a economía dos pais permite alimentalos, calzalos, vestilos, educalos, darlle un oficio, unha colocación ou estudos, debe permitirlle tamén poñer da súa parte certas reglas, normas ou restricións os fillos. Xa que os dereitos dos pais, teñen que ser respetados tamén polas obrigas dos fillos, e ahí e donde está o xogo do equilibro dos dereitos de ambos. Non se pode deixar que os pais teñan que tragar todo o que eles queiran. A disciplina dentro dun orde, hai que tela nunha familia para que esta funcione ben, e non deixar que os rapaces dominen o fogar familiar e haxa que lamentar desgracias, ou cando xa son uns mocetes, que se revelen e queiran ser independentes, pero cos cartos dos pais, e ter a nai de planchadora e lavadora. E inda cando eles traballen e gañen cartos, pois mais desgracia é cando nin estudian nin traballan e son aínda uns merdeiros con pretensións de ricos mimados pola fartura que ven na casa, e que os pais non lle souberon inculcar que, aquilo conséguese con esforzo e traballo. Pero como os compañeiros teñen coche, moto ou quad, porqué non a de ter o noso fillo se nos podemos darllo o mesmo. Despois cando chegan as desgracias, por alcohol, drogas ou accidentes, enterámonos do que sucedía e nos sin sabelo. ¡Pero se o meu rapaz/a, non bebía, non fumaba, non se drogaba, e non foŠ!

27/11/07