¡O que cheguei a ver!

O chegar a bello ten moitas vantaxes, pois chegas a coñecer e ver cousas, que nos anos de mozo ou de maduro, non achegas a ver, pero cos anos, a vida vaiche pasando a nova película da mesma, como vai vindo pa diante, inda que ti vaias a menos.

Ven esto a conto, de que me quedo abraiado do que cheguei a ver e sentir, pois inda que un non é da época victoriana, nin un puritano ingles, doume conta que certos homes dende que nos últimos anos, digo trinta, entraron na política moderna, quixeron facer da muller un ³xoguete² que lle fora axeitado os seus apaños, polos moitos votos que lles podía dar; sin darse conta que éstas, que unha grande parte delas, sempre foron mas listas cos homes, salvo as que van de floreiros polo mundo, pois leváronos sempre por donde elas quixeron, inda que parecese o contrario. E como sucede sempre, estalle saíndo a porca capada. Elas pouco a pouco, van conseguindo o que queren, situarse na nova carreira onde se gañan cartos, sin dar pau a auga e mandando, na política, e o mesmo tempo desbancado os homes.

Cando xa se independizaron económicamente do home, lanzáronse a pola conquista do poder que o home tiña, e moi sutilmente relégalo a un posto inferior, onde podían dominalo totalmente. Pero non acaba aquí o conto, senón que foron capaces que uns homes, non ignorantes, pero si egoístas, pensaron aproveitarse delas, e saíulle a porca capada, escomenzando pola cuestión do linguaxe, no masculino e femenino.

Un estúpido, comezou co de cidadáns e cidadanas, cando a palabra que se dicía era a correcta. Foron alcanzando tal poder, quen no merece delas, que agora se permiten propoñer cambios na gramática da lingua, poñendo sempre por diante o do machismo.

Din que as amazonas, que parece que é unha lenda, non querían os homes nada mais que para ter fillos, sempre que foran nenas para continuar a raza, non sei que farían cos nenos, deixaríanos ata que puideran reproducir, para despois votalos do territorio como facían cos homes. Hoxe nin pa eso lles servirían co da inseminación artificial, sacaríanlle o produto e nada mais, e despois elas xa se arranxarían.

Elas agora, queren que nos postos que o nome é masculino, que se lle poña feminino, ou sexa que o xénero gramatical non sirve pa nada. Ven sendo o caso da ministra que quere que se diga miembra, cando e muller, en casos que non é así, xa que a palabra miembro vale pa todos, como cando se di cidadáns, é para homes e mulleres, non hai que decir cidadanas.

Eu pregunto, cómo os cabezas pensantes de eses políticos e cargos públicos, chegaron a consentir estas aberracións lingüísticas? Non sendo pa telas contentas, e non houbo quen dixera, pois veña, nos tamén queremos que xa que os nomes de certos oficios rematados en (o) se feminizan, como medico/medica, facelo cambio o revés, naquelas palabras que sexan dunha profesión independentemente do sexo de quena exerza, para precisar a súa masculinidade, como: periodista/periodisto, artista/artisto, taxista/taxisto; e así os membros e mebras da Real Academia Española (RAE) que se volvan tolos. Esquecíame que, os cargos públicos, lle chamaran, cargas publicas. Si vivo uns anos mais, ¿qué chegarei a ver, na gramática española e noutras cousas, que farán os políticos?

07/07/08